ОСОБЛИВОСТІ ДОГОВОРУ КУПІВЛІ-ПРОДАЖ МАЙБУТНІХ РЕЧЕЙ (EMPTIO REI SPERATAE, EMPTIO SPEI) У РИМСЬКОМУ ПРАВІ
Анотація
У статті досліджується договір купівлі-продажу майбутніх речей у римському праві. Проаналізовано два види договорів: emptio rei speratae (купівля майбутньої речі) та emptio spei (купівля надії).
Предметом першого виду договору могли бути майбутні плоди, майбутній врожай, приплід тварин, дитина рабині. Предметом правочинів щодо купівлі майбутніх речей могли бути не лише ті речі, які вже росли, але ще й ті, що не були зібрані. Обґрунтовано, що договір купівлі майбутньої речі (emptio rei speratae) був договором під відкладальною умовою: у сторін виникають обов’язки: у покупця – обов’язок оплатити товар, у продавця – передати товар. Покупець повинен був оплачувати товар лише в тій кількості, в якій він з’явиться. Тому ризик невиконання договору повністю покладався на продавця: він не отримував ціну у разі відсутності товару. Якщо ж продавець перешкоджатиме настанню умови, то покупець матиме до продавця право на позов із купівлі на відшкодування збитків. Цей договір знайшов своє відображення у сучасних правопорядках.
Другий договір купівлі-продажу майбутньої речі мав назву «emptio spei», який за своєю правовою природою був алеаторним правочином. Предметом цього договору були майбутній улов риби або птахів, або подарунки принцепса-триумфатора, який викидали у натовп (iactus missilium). Купівля-продаж вважалася дійсною навіть тоді, коли нічого не буде отримано, оскільки маємо «купівлю надії». В цьому виді договору ризик повністю покладався на покупця, який повинен сплатити ціну навіть у разі, коли предмет купівлі-продажу не з’явиться у розпорядженні продавця або з’явиться у значно меншій кількості, ніж очікувалося. Однак обґрунтовується думка про те, що від продавця вимагався певний мінімальний стандарт поведінки: здійснено необхідні дії для отриманні майбутнього товару та у разі успіху його передано покупцеві. З’ясовано, що у цьому виді договору купівлі майбутньої речі відповідальність продавця наставала лише у разі недобросовісності продавця.
Завантаження
Посилання
/Посилання
Bartol. F., Emptio iactus missilium. Revista de derecho UNED. 2007. No. 2. P. 445-453.
Benke J., Das Konzept von spei emptio und dessen Reminiszenzen im angelsächsischen Rechtsdenken mit besonderer Rücksicht auf die USA: An den Grenzen von Rechtsgeschichte und Rechtstheorie. Legal Roots. The International Journal of Roman Law, Legal History and Comparative Law. 2023. No. 12. P. 197-252.
Marchi E. C. S., Compra-e-venda Condicional e “emptio perfecta” em tema de riscos da coisa vendida (“periculum rei venditae”). Revista da Faculdade de Direito da Universidade de São Paulo. 2008. No. 103. P. 71-90.
Paling D., Emptio spei and emptio rei speratae. Irish Jurist. 1973. Vol. 8, No. 1. P. 178-182.
Rabello A. M., The “impossible contract”: from Roman law to the UNIDROIT Principles of international contracts and the Principles of European Contract Law. Fundamina. 2010. No. 16 (1). P. 346-358.
Szarecka B., Z problematyki umów aleatoryjnych w prawie rzymskim : emptio rei speratae i emptio spei. Studia Iuridica Lublinensia. 2003. No. 2. P. 165-174.
Thomas J. A. C., Fictitious satisfaction and conditional sales in Roman Law. Irish Jurist. 1966. Vol. 1, No. 1. P. 116-127.
Thomas J. A. C., Venditio hereditatis and emptio spei. Tulane Law Review. 1958. Vol. XXXIII. P. 541-550.
Wyrwińska K., Kazus złotego trójnoga a przedmiot sprzedaży w kontrakcie "emptio spei". Zeszyty Prawnicze UKSW. 2011. No. 11.1. P. 403-419.
Zimmermann R. The Law of Obligations. Roman Foundations of the Civilian Tradition. Cape Town : Juta & Co, Ltd, 1992. 1241 p.
Bartol. F. (2007). Emptio iactus missilium. Revista de derecho UNED. No. 2. P. 445-453.
Benke J. (2023). Das Konzept von spei emptio und dessen Reminiszenzen im angelsächsischen Rechtsdenken mit besonderer Rücksicht auf die USA: An den Grenzen von Rechtsgeschichte und Rechtstheorie. Legal Roots. The International Journal of Roman Law, Legal History and Comparative Law. No. 12. P. 197-252.
Marchi E. C. S. (2008). Compra-e-venda Condicional e “emptio perfecta” em tema de riscos da coisa vendida (“periculum rei venditae”). Revista da Faculdade de Direito da Universidade de São Paulo. No. 103. P. 71-90.
Paling D. (1973). Emptio spei and emptio rei speratae. Irish Jurist. Vol. 8, No. 1. P. 178-182.
Rabello A. M. (2010). The “impossible contract”: from Roman law to the UNIDROIT Principles of international contracts and the Principles of European Contract Law. Fundamina. No. 16 (1). P. 346-358.
Szarecka B. (2003). Z problematyki umów aleatoryjnych w prawie rzymskim : emptio rei speratae i emptio spei. Studia Iuridica Lublinensia. No. 2. P. 165-174.
Thomas J. A. C. (1966). Fictitious satisfaction and conditional sales in Roman Law. Irish Jurist. Vol. 1, No. 1. P. 116-127.
Thomas J. A. C. (1958). Venditio hereditatis and emptio spei. Tulane Law Review. Vol. XXXIII. P. 541-550.
Wyrwińska K. (2011). Kazus złotego trójnoga a przedmiot sprzedaży w kontrakcie "emptio spei". Zeszyty Prawnicze UKSW. No. 11.1. P. 403-419.
Zimmermann R. (1992). The Law of Obligations. Roman Foundations of the Civilian Tradition. Cape Town : Juta & Co, Ltd, 1241 p.
Авторське право (c) 2025 Антон Гужва

Цю роботу ліцензовано за Міжнародня ліцензія Creative Commons Attribution 4.0.
