Технології соціальних мереж у діяльності органів публічної влади

Автор(и)

DOI:

https://doi.org/10.34213/db.20.02.15

Ключові слова:

соціальні мережі; технології; органи публічної влади; зв’язки з громадськістю; електронний уряд; краудсорсинг.

Анотація

Досліджено особливості функціонування та основні напрями застосування технологій соціальних мереж у публічному управлінні. Наведено визначення термінологічного апарату, що використовується для опису процесу використання соціальних мереж в уряді, та розглянуто поточні додатки. Обґрунтовано особливості й специфічні характеристики основних інструментів соціальних мереж та варіанти прийняття рішень за кожним із інструментів. Проаналізовано відмінності між підходами електронного уряду до технологій і використанням соціальних технологій органами публічної влади. За результатами проведеного аналізу надано порівняльну характеристику основних додатків електронного уряду з додатками соціальних мереж.

Біографія автора

  • автор Дмитро Володимирович Гринь , афіліація Харківський регіональний інститут державного управління Національної академії державного управління при Президентові України, м. Харків

    аспірант кафедри політології та філософії, ХарРІ НАДУ, м. Харків

Посилання

Schumpeter, J. A. (1939). Business cycles. A Theoretical, Historical and Statistical Analysis of the Capitalist Process. (Issue 1). McGraw-Hill Book Company.

Nelson, R.R., Winter, S. G. (1982). An evolutionary theory of economic change. Belknap Press of Harvard University Press.

Freeman, C. & Soete, L. (1997). The economics of industrial innovation (3d ed). MIT Press.

Drucker, P. F. (1985). Innovation and Entrepreneurship: Practice and Principles. Harper & Row.

Twiss, B. C. (1974). Managing technological innovation. Longman.

Mensch, G. (1973). Theory of Innovation. Internat. Inst. of Management.

Schmookler, J. (2014). Invention and Economic Growth. URL: https://doi.org/10.4159/harvard.9780674432833.

Foster, R. N. (1986). Innovation: The attacker’s advantage. Summit Books.

Mansfield, E. (1972). Research and innovation in the modern corporation. (1st ed.). Norton.

Prigozhin. A. I. (1989). Novovvedeniya: Stimuly i prepyatstviya: Sotsialnyye problemy innovatiki. Politizd. 11. Porter, M. E. (1998). On competition. Harvard Businesss School Publishing. 12. Marx, K. (2014). Das Kapital: Kritik der politischen Ökonomie (2. Aufl., ungekürzte Ausg. Nach der 2. Aufl. von 1872). Nikol.

Shumpeter, J. (1982). Teoriya ekonomichnogo rozvy`tku. Progres.

Habermas, J. & Viertel, J. (2011). Theory and practice (Repr.). Beacon.

Valenta, F. (2001). Inovace v manažerské praxi. Velryba.

Vodáček, L. & Vodáčková, O. (2009). Synergie v moderním managementu. Management Press.

Huczek, M. (2015). Tworzenie innowacji poprzez współpracę międzyorgnizacyjną (ZN WSH Zarządzanie). Oficyna Wydawnicza «Humanitas». DOI: 10.5604/18998658.1154700/

Hippel, E. von. (1988). The sources of innovation. Oxford University Press. URL: https://doi.org/10.1007/978-3-8349-9320-5_10.

Trott, P. & Hartmann, D. (2016). Managing technology entrepreneurship and innovation. Routledge, Taylor & Francis Group.

Szántó, B. (2001). The paradigm of globalism. Technovation, 21 (10), 673–687. URL: https://doi.org/10.1016/S0166-4972(00)00082-1.

Riggs, W. & von Hippel, E. (1994). Incentives to innovate and the sources of innovation: The case of scientific instruments. Research Policy, 23(4), 459–469. URL: https://doi.org/10.1016/0048-7333(94)90008-6/

Barker, A. (2002). The alchemy of innovation: Perspectives from the leading edge. Industrial Society.

Kalecki, M. (2003). Theory of economic dynamics: An essay on cyclical and long-run changes in capitalist economy (Reprinted). Routledge.

Barnett, H. G. (1953). Innovation: The basis of cultural change. McGraw-Hill.

Gerguri, S. & Ramadani, V. (2010). The Impact of Innovation into the Economic Growth. MPRA Paper. University Library of Munich, Germany.

Завантаження

Опубліковано

2020-12-17

Номер

Розділ

СОЦІАЛЬНІ ТА ГУМАНІТАРНІ СКЛАДОВІ СУСПІЛЬНОГО РОЗВИТКУ